| Notlar |
Palimpsest Aevum, santur, tabla, cello ve keman için tek seferde stüdyoda icra edilmiş beş akustik kaydı bir araya getirir. Elektronik enstrüman ve editoryal yeniden kurgu yoktur. Tekrar, varyasyon ve oda müziği benzeri dinleme üzerine kurulan albüm; kimlik, hafıza, mekân ve zamanı katmanlı bir ses yüzeyi olarak ele alır. Palimpsest, üzerine birden fazla kez yazılmış ve önceki izleri sonraki katmanların altında yaşamaya devam eden bir yüzeyi ifade eder. Albümün çıkış noktası da bu fikirdir. Melodiler değişmiş biçimleriyle geri döner, müzikal jestler farklı bağlamlarda yeniden ortaya çıkar ve hafıza korunmuş bir nesne gibi değil, taşınan bir süreç gibi varlığını sürdürür. Tek bir oturumda kaydedilen bu eserler, kimliğin zaman içinde nasıl devam ettiğini araştırır: sabit bir yapı olarak değil, katmanlar, yeniden yazımlar ve hatırlamalarla şekillenen bir süreklilik olarak. |
